I Bishг«s - Zbutг«s

Së dyti, procesi i zbutjes kërkon vetëdije dhe vullnet. Siç thoshte Friedrich Nietzsche, "ai që lufton me përbindëshat duhet të ketë kujdes që të mos bëhet vetë një përbindësh". Zbutja fillon me pranimin e faktit se ne kemi një anë "të egër". Vetëm duke e njohur zemërimin tonë, ne mund të mësojmë ta kanalizojmë atë drejt ambicies pozitive ose mbrojtjes së të drejtave tona, pa dëmtuar të tjerët. Ky është kalimi nga njeriu instinktiv te njeriu i arsyeshëm.

Në përfundim, "Zbutja e bishës" është një rrugëtim i përjetshëm. Suksesi i njeriut nuk matet me faktin se sa mirë e ka fshehur egërsinë e tij, por me atë se sa mirë ka arritur ta harmonizojë forcën e bishës me urtësinë e mendjes. Një bishë e zbutur është një forcë e jashtëzakonshme që i shërben jetës, jo vdekjes. ZbutГ«s i bishГ«s

Marrëdhënia mes zbutësit dhe bishës mund të shihet edhe në planin social. Edukimi, kultura dhe arti janë mjetet kryesore që shoqëria përdor për të "zbutur" natyrën njerëzore. Një shoqëri pa këto elemente do të ishte një xhungël ku mbizotëron forca fizike. Por, zbutja e tepërt mund të jetë po aq e dëmshme; nëse e shtypim plotësisht bishën, ne humbasim pasionin dhe vitalitetin që na bën njerëzorë. Së dyti, procesi i zbutjes kërkon vetëdije dhe vullnet

Nëse dëshironi ta orientojmë këtë ese drejt një fokusi specifik: Vetëm duke e njohur zemërimin tonë, ne mund

Së pari, bisha brenda nesh është simbol i mbijetesës. Zemërimi, frika dhe dëshira për pushtet janë mbetje të evolucionit që dikur na mbronin nga rreziqet e jashtme. Megjithatë, në një shoqëri moderne të ndërtuar mbi ligjin dhe etikën, këto instinkte shpesh dalin jashtë kontrollit. Kur njeriu dorëzohet para "bishës", ai humbet aftësinë për të menduar në mënyrë kritike dhe vepron nën efektin e emocioneve të forta, duke shkaktuar kaos rreth vetes.